دريت سابقا عبارت مقاصد حسنه سخاوى متعلق بحديث مدينة العلم وارد نموده ليكن آن را تا بذكر اين حديث مجعول اعنى انا مدينة العلم و ابو بكر اساسها نقل كرده و آخر عبارت سخاوى كه در ان خبر منحول انا مدينة العلم و على بابها و معاوية حلقتها نيز مذكور بود و از آن قدح سخاوى درين دو خبر و ركيك گفتن الفاظ آن مستفاد مىشد يكسر ساقط نموده و ازينجا و امثال آن حال دين و ايمان اين حضرات و كيفيت انهماكشان در اظهار باطل و كتمان امر حق به خوبى واضح و آشكار مىشود و اللَّه المجازى سوم آنكه از عجائب آيات علو كلمهء حق و سمو امر صدق آنست كه اين حديث ديلمى را خود ابن حجر در بعض فتاواى خود بجواب سؤال بعض سائلين مقدوح و مجروح نموده بلكه حديث ديگر ديلمى را كه در آن حلقه بودن معاويه مذكورست نيز موهون و مطعون فرموده و درين باب باقتفاى اثر علامهء سخاوى طريق نقد و تحقيق پيموده و باتباع مسلك آن ناقد بارع در تشييد مبانى مطلوب افزوده چنانچه در فتاواى حديثيه ابن حجر مذكورست و ( سئل ) رضى اللَّه عنه ان النبى صلّى اللَّه عليه و سلم قال انا مدينة العلم و ابو بكر اساسها و عمر حيطانها و عثمان سقفها و على بابها هل الحديث صحيح أم لا ( فاجاب ) بقوله الحديث رواه صاحب مسند الفردوس و تبعه ابنه بالاسناد عن ابن مسعود رضى اللَّه عنه مرفوعا و هو حديث ضعيف كحديث انا مدينة العلم و على بابها و معاوية حلقها فهو ضعيف ايضا كمال عجبست كه چگونه ابن حجر اين حديث موضوع و خبر مصنوع را با وصفى كه خود در مقام تحقيق بتضعيفش پرداخته در صواعق بلا تحرج و تاثم بمقابلهء اهل حق مىآرد و آن را معارض حديث انا مدينة العلم و على بابها فمن أراد العلم فليات الباب مىانگارد و اصلا به خيال خود نمىگذراند كه اين چه پهن چشمى و بىشرميست سبحان اللَّه مگر ابن حجر چنين تهافت و تنافر و تناقض و تناكر را بهر خود آسان مىداند و در خطاب اهل حق معارضهء حق با باطل و مقابله محلّى با عاطل جائز و سائغ مىگرداند الحق جزاى اين انصاف دشمنيها را سواى خداوند قهار ديگر كسى نيست كه در كنارش گذارد و بازاى اين تعنت صريح و تعند فضيح آنچه فراخور اوست به او وادارد چهارم آنكه اين خبر مجعول و حديث منحول به حدى ساقط از پايهء اعتبار و مهتوك الحجب و الاستارست كه متاخرين علماى اهل سنت نيز از حالتش آگاه مىباشند و بتوهين و تهجين آن خاك مذلت بر سر واضع و جاعل آن مىپاشند